* حکمت (344) ضرورت توجه به فناپذیری دنیاای مردم! از خدا بترسید، چه بسا آرزومندی که به آروزی خود نرسید و سازنده ساختمانی که در آن مسکن نکرد و گردآورنده مالی که شاید از راه باطل گردآورده و یا حق دیگران را بازداشته و با حرام به هم آمیخته و گناهش بر گردن اوست، به زودی آنچه را جمع آوری کرده، رها خواهد کرد و با سنگینی بار گناه در می گذرد و با پشیمانی و حسرت به نزد خدا می رود که در دنیا و آخرت زیان کرده و این است زیانکاری آشکار (سوره حج، آیه11)* حکمت (345) یکی از راه های پاک ماندندست نیافتن به گناه نوعی عصمت است.* حکمت (346) مشکلات در خواست کردنآبروی تو چون یخی است که درخواست، آن را قطره قطره آب می کند. پس بنگر که آن را نزد چه کسی فرو می ریزی!* حکمت (347) جایگاه ستایشستودن بیش از آنچه که سزاوار است، نوعی چاپلوسی می باشد و کمتر از آن، درماندگی یا حسادت است.* حکمت (348) سخت ترین گناهسخت ترین گناه، آن گناهی است که گناهکار آن را کوچک بشمارد.* حکمت (349) الگوی انسان کاملآن کسی که در عیب خود بنگرد، از عیب جویی دیگران باز ماند و کسی که به روزی خدا خشنود باشد، بر آنچه از دست رود اندوهگین نباشد.کسی که شمشیر ستم برکشد با آن کشته شود و آن کسی که در کارها خود را به رنج اندازد، خود را هلاک سازد و هر کسی خود را در گرداب های بلا افکند، غرق شود و هر کسی به مکان های بدنام قدم گذارد، متهم گردد.کسی که زیاد سخن می گوید، زیاد هم اشتباه می کند و هر کسی که بسیار اشتباه کند، شرم وحیاء او اندک شود و آن کسی که شرم او اندک شود، پرهیزکاری او نیز اندک خواهد بود و کسی که پرهیزکاری او اندک است، دلش مرده و آن که دلش مرده باشد، در آتش جهنم سقوط خواهد کرد.آن کسی که زشتی های مردم را بنگرد و آن را زشت بشمارد، سپس همان زشتی ها را مرتکب شود، پس او احمق واقعی است.قناعت، مالی است که پایان نیابد و آن کسی که فراوان به یاد مرگ باشد، در دنیا به اندک چیزی خشنود است و هر کس بداند که گفتار او نیز از اعمال او به حساب می آید، جز به ضرورت سخن نگوید.